Radar: het oog dat niet knipoogt in de bestrijding van onbemande luchtvaartuigen (C-UAS)

Met de verspreiding en wijdverspreide beschikbaarheid van drone-technologie, is de dreiging van "low, slow, and small" (LSS) -doelen steeds ernstiger geworden.van burgerluchtfotografie tot kwaadaardige spionageHet bestrijden van drones is gebaseerd op het principe van "detect to defeat" en de sleutel tot detectie ligt bij radar, dit altijd waakzame, "niet knipperende oog." In moderne tegen-onbemande vliegsystemen (C-UAS)In de eerste plaats is de radar een onmisbare en centrale rol.

In vergelijking met traditionele vliegtuigen bieden drones (vooral multi-rotormodellen voor consumenten) ernstige uitdagingen voor radardetectie:

• Lage:Ze vliegen op lage hoogte, vaak onder de 1000 meter, gemakkelijk verborgen door grondverwarring (zoals gebouwen en bomen).
• Langzaam.Hun trage vliegsnelheid resulteert in een minimale Dopplerverschuiving, waardoor ze moeilijk te onderscheiden zijn van langzaam bewegende aardverwarring.
• Kleine:Ze zijn vaak gebouwd met composietmaterialen en stealthy vormen, ze weerspiegelen extreem zwakke radar signalen.

Deze kenmerken maken conventionele luchtverdedigingsradars grotendeels ineffectief tegen drones, waardoor hun detectiebereik drastisch wordt verminderd of ze volledig falen.

Om deze uitdagingen aan te pakken, bevatten moderne anti-drone radars verschillende geavanceerde technologieën:

• Hoge resolutie en geavanceerde signaalverwerking:Ze werken op hogere frequenties (bijv. Ku, Ka-banden) en bredere bandbreedten om een superieur bereik en hoekresolutie te bereiken.Geavanceerde Pulse-Doppler-verwerking en bewegende doelstelling Indicatie technieken worden gebruikt om de drone zwakke beweging signaal te extraheren van krachtige grond rommel.
• Fase-array technologie:Elektronisch gescande radars elimineren mechanisch draaiende antennes.het bereiken van een zeer hoge refresh rate voor het monitoren van kritieke luchtruimte en ervoor zorgen dat zeer wendbare drones niet worden gemist.
• Bijzondere kenmerken van een lage waarschijnlijkheid van onderschepping (LPI):Om detectie en ontduiking door vijandelijke drones te voorkomen, maken geavanceerde anti-drone radars gebruik van frequentiegewikkeldheid en lage zijdelobetransmissie, waardoor hun signalen moeilijk te identificeren en te lokaliseren zijn.
• Patroonherkenning en kunstmatige intelligentie (AI):Een enkele radargrafiek is onvoldoende voor identificatie.en micro-Doppler-signaturen (unieke frequentiemodulaties veroorzaakt door rotorbladrotatie)In combinatie met AI-algoritmen kunnen ze drones nauwkeurig onderscheiden van vogels of puin, en zelfs specifieke drones identificeren.

Radar werkt niet geïsoleerd binnen een C-UAS. Het fungeert als de sensorische hub, integreren met elektro-optische / infrarood (EO / IR) trackers, radiofrequentie (RF) sensoren, navigatie spoofers,en kinetische effectors om een complete "detect"Track, Identify, Defeat" lus.

• Detectiefase:De radar verricht een breed gebied, doorlopend zoeken, het verstrekken van de eerste coördinaten van het doel.
• Fase van opsporing en identificatie:De radar houdt een nauwkeurig spoor en stuurt EO/IR-systemen op voor visuele bevestiging.
• Neutraliteitsfase:Met behulp van real-time coördinaten van radar kunnen jammers navigatie vervalsen of communicatie onderdrukken, waardoor een terugkeer naar huis of landing wordt gedwongen.Kinetische effectoren zoals gerichte energie wapens kunnen precieze aanvallen uitvoeren..

In een steeds complexer wordende lucht- en ruimtevaartbeveiligingsomgeving, met opkomende bedreigingen zoals dronezwermen, blijft radartechnologie, de hoeksteen van C-UAS, evolueren naar grotere precisie.robuustheidAlleen door dit scherpe, "niet knipperende oog" te bezitten, kunnen we effectief een onzichtbaar, meerlagig beschermend schild weven over onze steden en slagvelden, waardoor de lucht boven ons veilig wordt gesteld.