راهنمای حرفه‌ای انتخاب رادار در مقابله با پهپاد

در یک سامانه یکپارچه ضد پهپاد، رادار به عنوان حسگر حیاتی تشخیص و هشدار اولیه در برد بلند عمل می‌کند و مسئول کشف، شناسایی و ردیابی مداوم اهداف پهپادی از راه دور است. انتخاب رادار مناسب اولین گام در ساخت یک معماری دفاعی مؤثر است.

سطح مقطع راداری (RCS): محدوده RCS پهپادهای مصرفی معمولاً بین 0.001 m² تا 0.01 m² است. رادار باید قابلیت‌های عالی تشخیص سیگنال ضعیف را داشته باشد.

حالت‌های پرواز: باید حالت‌های پروازی پیچیده مانند هاور کردن، پرواز با سرعت بسیار کم، مانورهای با سرعت بالا و تاکتیک‌های گروهی را به طور مؤثر ثبت کند.

فضای هوایی تشخیص: پوشش مورد نیاز را از نظر برد عملیاتی، زاویه آزیموت (همه جهته/بخش) و زاویه ارتفاع تعریف کنید.

قابلیت تفکیک: شامل تفکیک برد و تفکیک زاویه‌ای است که مستقیماً بر دقت تشخیص و شناسایی چند هدف تأثیر می‌گذارد.

ویژگی‌های شناسایی: اینکه آیا دارای قابلیت تجزیه و تحلیل میکرو-داپلر است، برای تمایز پهپادها از پرندگان و شناسایی انواع پهپادها کلیدی است.

حالت استقرار: بین انواع ثابت، متحرک/نصب شده بر روی وسایل نقلیه و قابل حمل/قابل حمل توسط انسان تمایز قائل شوید، که اندازه، وزن و محدودیت‌های توان رادار را دیکته می‌کند.

محیط عملیاتی: محیط‌های مختلف (شهری، حومه شهر، ساحلی، دشت‌ها) دارای ویژگی‌های تداخل متمایز (ساختمان‌ها، وسایل نقلیه، پرندگان، آب و هوا) هستند. رادار باید دارای قابلیت‌های سرکوب تداخل و ضد پارازیت مربوطه باشد.

ادغام سیستم: رادار باید رابط‌های داده استاندارد (به عنوان مثال، ASTERIX، NMEA) را ارائه دهد تا هم‌افزایی یکپارچه با سیستم فرماندهی و کنترل (C2)، واحدهای الکترو-اپتیکی و واحدهای ضد اندازه‌گیری فرکانس رادیویی را تضمین کند.

انطباق طیف: باند فرکانس عملیاتی باید با مقررات مدیریت رادیویی محلی مطابقت داشته باشد تا از ایجاد تداخل الکترومغناطیسی جلوگیری شود.

• ماموریت را تعریف کنید: از چه چیزی محافظت می‌شود؟ (به عنوان مثال، ساختمان دولتی، فرودگاه، استادیوم، مرز).
• منطقه را مشخص کنید: محدوده حفاظت چقدر است؟ (به عنوان مثال، شعاع 500 متر، 2 کیلومتر، 10 کیلومتر؟).
• تهدید را شناسایی کنید: انواع پهپادها نگرانی اصلی هستند؟ (کوادکوپترهای مصرفی، بال ثابت، خانگی، گروهی؟).
• محیط را تجزیه و تحلیل کنید: کجا مستقر خواهد شد؟ (مرکز شهر، حومه شهر، خط ساحلی، منطقه کوهستانی؟).

معیارهای اصلی را تعیین کنید:

• حداقل RCS قابل تشخیص: باید حداقل قادر به تشخیص قابل اطمینان اهداف 0.01 m² باشد.
• حداکثر برد عملیاتی: بر اساس منطقه تعریف شده در مرحله 1، که زمان هشدار و واکنش کافی را فراهم می‌کند.
• نرخ هشدار کاذب: نیاز به نرخ هشدار کاذب بسیار کم دارد تا از راه‌اندازی مکرر سیستم توسط پرندگان، وسایل نقلیه و غیره جلوگیری شود.
• عملکردهای کلیدی: آیا تشخیص میکرو-داپلر و تشخیص هاور اجباری است؟

• الزامات تحرک: ثابت، نصب شده بر روی وسیله نقلیه یا قابل حمل؟
• مصرف برق و منبع تغذیه: برق شهری، برق خودرو یا باتری؟
• رابط ادغام: تأیید کنید که پروتکل خروجی رادار با سیستم‌های C2 موجود یا برنامه‌ریزی شده سازگار است.

• کل هزینه مالکیت: هزینه‌های خرید، نصب، نگهداری و ارتقا را در نظر بگیرید.
• شهرت تامین کننده: تامین کنندگانی را انتخاب کنید که سوابق اثبات شده و پشتیبانی فنی خوبی دارند.
• آزمایش و اعتبار سنجی: توصیه می‌شود آزمایش‌های میدانی را انجام دهید برای تأیید عملکرد رادار در محیط‌های واقعی، به ویژه عملکرد آن در شرایط تداخل پیچیده.

رادار سنگ بنای اطلاعاتی یک سیستم C-UAS است، اما به تنهایی عمل نمی‌کند. راه‌حل بهینه از تجزیه و تحلیل دقیق الزامات مأموریت فرد و تطبیق دقیق گزینه‌های فناوری ناشی می‌شود. در نهایت، یک سیستم C-UAS موفق به ادغام و هم‌افزایی عمیق رادار، تشخیص الکترو-اپتیکی، فرکانس رادیویی و اقدامات نرم/سخت کشتار تحت فرماندهی متحد متکی است.